Yanlış hatırlamıyorsam 2001 yılıydı; az adam ve bilgiyle harikalar yaratabilen bir ekibin parçasıydım. Hala parçası olduğum gurur duyduğum bir ekibin.   Aynı anda bir çok projeyi tamamlamaya çalışıyordum ve her birinin termin tarihlerine doğru yokuş aşağı freni patlamış bir kamyon gibi ilerliyordum.   Artık fazla mesai yapacak bir zamanda kalmamıştı,...

Bir boyalı kuştum, boyalı kuş.   Hepimiz bu dizeleri Bulutsuzluk Özlemi’nin bir Şarkısı olarak biliriz. Yaşça ufakken kütüphanedeki kitapları yazarları ile değil, kalınlıkları ve de isimleri ile tercih ederdik, en azından ben böyle yapardım. Sanırım ortaokul yıllarının sonunda idim, ilk Jerzy Kosinski kitabını okuduğumda.    Daha Bulutsuzluk Özlemi’nden dinlememiştim.İşte...