Benim Can Kardeşim,Yılın o günü geldi de geçiyor bile…Aslında yaşamın her günü,kutlanası bir ödül ama…Ben bugün de sana;Sağlıklı, huzurlu, mutlu, umutluve kutlu nice güzel yaşlara…Sevdiklerinle ve sevgiyle… Diyorum ve… Bu üsteki paylaşım senin yaşgünümde paylaştığın… Bu sefer sıra bende, şimdi ben de senin yaş gününü kutlayacağım ama biraz...
Bir haftadır, sosyal medyada, benim de içine katıldığım ve birçok arkadaşımı da dahil ettiğim bir albüm paylaşma etkinliği var. Bir bulaşının nasıl yayıldığını bizlere çok güzel gösterdi. Bu bulaşısı yüksek paylaşım çılgınlığı, bende müzik üzerine birşeyler yazma arzusu doğurdu. Benim, müziğin içinde bir yazıda olmam gerçekten büyük...
Daha önce yazmıştım Adalı’yım diye, ilkokulu orada bitirdim. Ailem, köklerim hala orada.Bu hafta bir anda aklıma geldi çocukluğum ve gençliğimin Kuşadası. Onu yazmak istedim bu hafta. Coşkun Sabah adaya yazdığı şarkı ile başlayalım yazıya; Ne zaman aşk arasamİçimde bir ümit varNe zaman sevdalansamAklımda hep bir yer varKuşadası...
Apita dedem bayram sabahı her zamanki gibi erkenden kalkmıştı. Yatmadan önce bayram namazı saatin kontrol etmiş ve ona göre güzergahını planlamıştı. Erken gideceği için o saatte çiçekçi bulamam diye tedbirli davranmış ve bir gün önceden almıştı çiçekleri. Sabah kalktı, abdestini aldı ve ilk durağı Adalızade Mezarlığına...
“Bugünlerde herkes gitmek istiyor. Küçük bir sahil kasabasına, bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara…Hayatından memnun olan yok. Kiminle konuşsam aynı şey… Her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği. Öyle “yanına almak istediği üç şey” falan yok. Bir kendisi. Bu yeter zaten. Her şeyi, herkesi götürdün demektir. Keşke kendini...