03 Nis Sevda ile Sevgi

Bu hafta yazımın başlığı en sevdiğim yazardan, Edip Cansever’den. Kütüphanemde 1977 baskısı var. Okumaya kıyamadığım bir kitap.
Bloğumda dönüp dolaşıp şiire geri geliyorum. Çünkü şiiri çok seviyorum. Çünkü biliyorum;

Herkesin bir hikayesi olabilir ama herkesin bir şiiri olamaz.

Benim bir şiirim var mı bilmiyorum.
Ama bugün, şiirler yazacağım yazıda bana yine yardımcı olacaklar.
Ne demişti Mario Ruoppolo Pablo Neruda’ya:

Şiir sahibinin değil, ihtiyacı olanındır.

Bu yazı için aklımdan geçenleri kelimelere dökerken, eksik kaldım hep ve ben de Edip Cansever’den yardım aldım biraz, hissettiklerime tercüman olsun diye.
Tıpkı Hasan Hüseyin’in yardım ettiği gibi:

3 Nisan son 12 yıldır hayatımda, hayatımızda önemli bir gün, Burcuyla bir sevdayı filizlendirdiğimiz günün yıldönümü. 12 yılı bitirmişiz bile.
İlişkilerin çok kolay tüketildiği bir dünyada 12 yılı devirdik beraber, her ikimizin de geçmişlerinde en azından bir başarısızlık var iken.
Sihirli formülümüz herkesin sahip olduğu ama unuttuklarıydı: Sevgi ve Saygı.
Bardağın dolu tarafına bakmaya devam ettik hep ve devam ediyoruz.

Herkes gibi zor bir hayatımız var ama beraber olduğumuzda bununla baş edecek gücümüz de var.
Ben zor bir adamım, bazen kendime tahammül edemezken, bana tahammül edebilmeyi başarıyor.
Kavgalar, tatsızlıklar olmadı mı? Oldu tabi ki, ama açık iletişim her şeyi kolaylaştırdı.

Bu hafta bloğumda bu 12 yılı yazmak istedim ama yazının başında da söylediğim gibi kelimelerim yetersiz kalınca biraz yardım aldım. Son yardımım da Kayahan’dan;

…
Bizimkisi bir aşk hikayesi
Siyah beyaz film gibi biraz
Hüzünlü sonbahar kapısından
Çıkmak gibi aydınlığa biraz
…